Groc
in
ter
mi
tent

t'estem esperant!

A semana pasada rebe tiña moitas ganas de ravaletjar, xa que viña de visita un moi bo amigo seu...

como ela o chama cariñosamente, un tal Manolo Cabezabolo, que por certo é un tipo ben interesante!

Creo que él tamén se levou unha boa impresión de nos!

hoxe fai un dia para ter morriña.

chove, pero non como soe chover por aquí.

chove daquela maneira que tes que fixar a mirada un bo anaco para saber se chove ou non.

E sen parar, como en compostela.

non sei se por iso, pero decidín que era hora de actualizar o blog.

sempre que podo entro nestes recunchos electrónicos para saber un pouquiño máis de todas vos, pero, para as que me coñecedes ben, sabedes que esto de escribir non é precisamente o meu...

ou xa non vos lembrades dos tres anos que vos dei??pois que saibades que non cambiei, aínda cando agora entregar comentarios é o pan de cada día.

eso sí, agora o que me aguanta é o pobre dani.

pois se a esto lle sumamos outra das miñas virtudes, esta pereza tan característica en min,

supoño que xa entendedes o feito de que colgue unha simple foto ó mes!

o caso é que o intentarei!

gustaríame poñer o que estou escoitando agora mesmo, pero aquí temos a terceira razón: non teño nin idea de como acaba de funcionar todo isto!

de momento mándovos mil bikiños,

para palila, para ara, para karo, para asun, para isa, para rebe, para noel.

e o nome do tipo, chámase Damien Rice.